खूप दिवसांपासून तुला एक गोष्ट सांगयची होती,माझं तुझ्यावर पूर्वी सारखं प्रेम उरलेलं नाहीये आणि याचं कारण माझ्या आयुष्यात आता दुसरं कोणीतरी आलेलं आहे.मला माहित आहे तुला माझ्या पासून दूर जायची इच्छा नाहीये, पण मला आता जावं लागेल पण आपल्या आठवणी नेहमी माझ्या जवळ राहतील. मला आठवतंय आपल्या नात्याची सुरुवात दूरदर्शन पासून झाली होती.आपला जुनियर जि, आपले चालता बोलता, आपले विक्रम वेताळ, आपला शक्तिमान,आपले शनिवार रविवारचे सिनेमे मला अजूनही आठवतात.मग आपल्या नात्याला वळण आले ते केबलमुळे, दूरदर्शन सोडून बरेच चॅनल्स बघायला मिळू लागले, त्या काळात माझं तुझ्यावरचं प्रेम अधिकच वाढलं होतं.आपल्या अडचणीच्या काळात डीव्हीडी प्लेयरने पण खूप मदत केली, कधी भाड्याने कधी विकत घेतलेल्या डीव्हीडी मला अजूनही आठवत आहेत.त्या वेळी केलेल्या कष्टात आणि काटकसरीत सुद्धा एक वेगळाच आनंद होता.याचं कारण आपण एकत्र होतो, आपल्या नात्यातला सर्वात सुंदर काळ म्हणजे जेव्हा तुला Tata sky ची जोड मिळाली आणि आपल्या नात्यात कशाचीच उणीव भासली नाही.दिवस रात्र मी तुझ्याबरोबर घालवू लागलो,आई वडिलांचा विरोध होता आपल्या नात्याला तरी सुद्धा मी तुझ्याशी नातं टिकवायचं मनाशी पक्क केलं होतं, पण या सगळ्यात मला एक गोष्ट जाणवली ते म्हणजे तू माझ्या आवडीनिवडीचा कधीच विचार केला नाहीस आणि मग माझ्या आयुष्यात नेटफ्लिक्स आली. मला काय हवं नको याची सगळी माहिती आहे नेटफ्लिक्सला.आमचं प्रेम वन साईडेड नाहीये, जेवढा विचार मी नेटफ्लिक्सचा करतो तेवढाच विचार नेटफ्लिक्स माझा करते,माझ्या आवडीच्या गोष्टींचा रेकॉर्ड ती ठेवते. Money heist, stranger Things , Narcos मला हवं तेव्हा हवं तिथून बघायला मिळतं.जेवढा यूजर फ्रेंडलीनेस आमच्या नात्यात आहे तेवढा आपल्या नात्यात कधीच येऊ शकला नसता.पण एक मात्र नक्की आपल्या सगळ्या आठवणी मी जपून ठेवलेल्या आहेत आणि त्या माझ्यासाठी नेहमीच प्रियं असतील.शक्य असल्यास मला माफ कर.

तुझाच,
एक व्ह्यअर.

Abhishek Ranade

Abhishek Ranade is Writer, Actor and Director from Sir Parshurambhau College Pune. He has won several Awards in Inter-Collegiate Drama Competitions.

The post पत्र – 8 appeared first on Clubture.

– मुक्ता

Mukta Bam

Mukta Bam is a Writer, Director and Lyricist from Fergusson College. She is a Psychology Student and has won awards in Inter-Collegiate Drama Competitions. She is a trained Kathak Dancer from the age of 8.

The post पत्र – 7 appeared first on Clubture.

कसे आहात ? अर्थात हे संकट कधी जाणार या विचारात असणार. विधाता परीक्षा घेतोय आपली, आणि मला विश्वास आहे की आपण ह्या परीक्षेत नक्की उत्तीर्ण होणार. माहित नाही कुठून येतो हा विश्वास पण विश्वास असणं महत्त्वाचं.
हे जग थांबलय म्हणे, प्रत्यक्ष असो वा अप्रत्यक्ष थांबलय हे सत्य, पण तुमचं. या एवढ्या मोठ्या टाळेबंदीत सुद्धा हे जग घरात शांत पहुडलय. मग काय सकाळ, दुपार आणि कसली हो संध्याकाळ ? आणि गम्मत म्हणजे बऱ्याच लोकांना रात्री लवकर झोपून सकाळी लवकर उठण्या मागचं कारण हल्ली कळत नाहीये, पण तुम्हाला. जेव्हा ही टाळेबंदी सुरू झाली तेव्हा अनेकांना आपल्या कामाबद्दल प्रश्न पडलेला, काम कसं करणार ? ऑफिस ला जाणार कसं ? पण यावर सुद्धा उपाय म्हणजे वर्क फ्रोम होम . किती भारी , काय मग घरी बसून काम करण्याचा adventure मिळतोय ना ? आणि मुख्य गोष्ट म्हणजे घरून काम केलं की स्वतः ची एक स्पेस मिळते, आणि त्या गोष्टी च सुख काही और च असतं. चला चला आता तरी बॉस च्या नावाने बोट न मोडता काम करा, पण तुम्ही. विद्यार्थी मंडळी काय म्हणताय ? साहजिकच अश्या प्रतिकूल परिस्थिती ची सवय नाही तुम्हाला, कंटाळा तर येणारच. पण ऐकलंय xyz, abc trend काहीतरी सूरुये म्हणे , नाही चांगलय अश्या परिस्थितीत मन रमवण्यासाठी काहीतरी साधन हवं असतं, पण तुम्हाला. आणि साहजिकच सगळे जण दिवसभर घरी असल्याने सारखी सारखी भूक लागणारच. मग काय रोज नवीन नवीन मेजवानी चा बेत आखला जातोय, रोज काहीतरी नवीन चविष्ट पदार्थ बनताय, पण तुमच्याकडे. आणि या संकटकाळात सध्या सगळे वेगळ्या अंगाने जीवन जगत आहात. प्रत्येकजण आपल्या कला गुणांना वाव देतोय, कोणी आपले छंद जोपासतोय, तरी कोणी खूप दिवसांनी मिळालेला ब्रेक एन्जॉय करतोय, आणि काही जण आपल्या स्पेस मध्ये जगता येत असल्याने वेगळाच आनंद व्यक्त करताना दिसताय. पण तुम्हीच हा…
अर्थात आता तुम्हा सगळ्यांना हा प्रश्न पडला असणार की मग आम्ही काय करतोय ? आम्ही या टाळेबंदी मध्ये फक्त आमच्या घराची वाट सापडतोय. आम्ही अनवाणी पायांनी पायाचे तळवे जाळत , हातावर पोट आणि मनावर दगड ठेवून वाट तूडवतोय. लेकरांची इवले इवले पाय जळत असताना या मायभूमी ला देखील त्रास होत असणार, पण कर्माची फळं कोणाला चुकली नाहीत. जग थांबलय हे खरंय पण आमची भूक नाही ना थांबली. जग टाळेबंद झालं, सगळी जनता आपापल्या घरात कैद झाली, मात्र आम्ही रस्त्यावर आलोय. घरबसल्या सोडा आमच्या नशिबी कामच उरलं नाहीये,घरबसल्या कामाचं adventure नसेलही पण भर उन्हात भुकेने व्याकुळ असताना देखील चालत राहण्याच adventure आहे नशिबी. इमोशनल स्पेस वगैरे जाऊ द्या हो , राहण्याची स्पेस सुद्धा उरली नाहीये आमच्याकडे. हे उघड आभाळ म्हणजे आमचं छत.पण त्या छतामधून सुद्धा कधी चटके देणारं उन तर कधी जोरदार पाण्याच्या धारा सतत येत असतात. खरं सांगू , आम्हाला कोणता ट्रेण्ड नकोय फक्त एक ट्रेन हविये, मन रमवन्यासाठी नाही तर घराचं अंतर कमी करण्यासाठी एक साधन हवंय. उन्हाचे चटके, उघड आभाळ, भूक , तहान आणि ढुंगणावर दंडुके हीच काय ती आमची रोजची मेजवानी . हो मात्र एका गोष्टीचं साम्य नक्की आहे, आम्ही देखील एका वेगळ्या अंगाने जीवन जगतोय. रोज आपलं लेकरू उपाशी नाही या आनंदात जगणाऱ्या आईला मुल उपाशी निपचित पडल्याचा दुःखात बघतोय. आम्ही आमच्या पाय गुणांना वाव देतोय , घरी जाण्याचा छंद पूर्ण करू बघतोय आणि वाटेत आम्ही देखील ब्रेक घेतोय. मात्र या ब्रेक च्या सोबतीने गांडीवर पडणाऱ्या वळांच्या वेदना सहन करतोय. चालून चालून हत्तीसारखे पाय झालेत, आज काल लेकरू चॉकलेट गोळ्यांसाठी नाही तर भूक मिटवण्यासाठी दोन घासांचा हट्ट करतंय. भर उन्हात चालून आलेल्या घामानेच तहान मिटवू बघतोय.
आता तरी मान्य करा, चुकलोआहोत आपण. तुम्ही आम्ही सगळे जण शिक्षा भोगतोय. तुम्ही चूक आम्ही बरोबर किंवा तुम्हाला आनंद आम्हाला वेदना अशी काही तक्रार नाही.
फक्त हा भेद कशासाठी हा एकच प्रश्न ? भुकेला कोणता धर्म, जात किंवा पंथ नाही मग हा दूजाभाव कशासाठी ? आमच्या घरांच्या वाटा का बंद आहेत ? आपल्या कर्माची फळं हे चिमुकले जीव का भोगताय ? माणूस खाल्ल्या मिठाची चव का विसरलाय ? माणसातला माणूस का हरवलाय ? गावी परतलेले हे पाय पुन्हा शहरांकडे वळतील का ? या सगळ्या प्रश्नांची उत्तरे तुमच्या कडे देखील नसली तरी हे प्रश्न सोडवण्याचा बळ नक्कीच आपल्या सगळ्यांमध्ये आहे. आपल्या आत असलेल्या माणसाकडे आहे.

तुमच्यातलाच एक ,
माणूस

Prathamesh Patil

Prathamesh Patil is an Actor & Writer from Aurangabad and has been doing theatre from last four years. He was part of ten one act plays along with writing and direction.

The post पत्र – 4 appeared first on Clubture.

Shraddha Jagdale

Shraddha Jagdale is a website content writer from Pune. She has tried her hands on various kinds of contents from press releases to advertisements. Her press articles have been published in reputed magazine’s like Forbes. She is keen to explore, research & learn new things. Having an engineering background Shraddha tries to blend science and arts together. Her articles, interviews, poems, stories & reviews have been published in various magazines. She is founder of ‘Grounded’ a website created with an intend of appreciating people.

The post पत्र – 3 appeared first on Clubture.

Dear Younger Self,
This is the first time I’m writing to you. Perhaps, it’s a proper time to write to you. This coming October you will be completing 25 years of your insane journey. Somehow you have managed it, yet, and you have a very long way to go at my friend. But, while finishing the 1/4th of a journey, there are few things you’d like to hear. You might be confused, puzzled and curious to know, how did it go? Is it worth? Etc. I will stop you right there, weaving confusions, stop thinking. Just take a breath and hear it out, and I quote,”YOU DID WELL.”
Yes! You read it right.
So, let’s get this straight. I’m penning this to eradicate all your bewilderment and to consult you. First of all, the decision of leaving the engineering and aiming for a career in creativity and art was audacious. You would be proud of what you have achieved so far. You have a degree in your preferred subject and a career under your belt.
Secondly, do not worry about the relationships. I know you are young and carefree. But accept it. Acknowledge the person involved in it. They will give you emotional lessons. They will help you grow and motivate you.
Thirdly, do not stress out on things too much. Keep it simple. You are running on the right track with a decent speed. For starters, value your time, be kind to yourself. Have faith in your decisions, eventually they turned out to be the best. Be more generous to people around you. Lastly, have patience, and you will know that, everything happens for a reason. Just that, please use your time in learning few things like swimming, or something related to music, the only complaint I have from you.
Finally yet importantly, you are an ambitious person. To meet your goals, you will travel places. But don’t let it be the reason of distancing from our parents, I’m telling you from my personal experience, you will need them the most.
That’s the 1/4th of a cycle. And I vow, the remaining series of events will shine good and bright. Spoiler alert: You will celebrate your 25th birthday in style. A bunch of wonderful people surrounds you. You literally got your magic beans. Trust me, you are good at saving money too. To close, always remember, diet is a myth. Don’t stop eating. For me. For you. For us.
Your elder version

Piyush

Piyush is a Pune based Content/Creative writer. A creator at a day and reader in the night. He has a knack for storytelling & is a part-time travel aficionado, foodie and a full time cinephile. He has written for various digital platforms over the years. He’s a learner and love to create content for the people.

The post पत्र – 2 appeared first on Clubture.

तू,

गेले बरेच दिवस मला तुझ्याशी ‘बोलावसं’ वाटतंय. तुझ्या लाटांच्या आवाजात ‘डुंबावं’ असं वाटतंय. तुझ्यात खोल शिरून तुला ‘पहावसं’ वाटतंय. पण जितकं खोल शिरावं तितका अजूनच गहिरा होत चालला आहेस तू, आणि ते गहिरेपण मला सोसवणारं नाहीये. पण तरीही मी तुझ्या आणखीनच खोलात शिरत गेलेय.
पण आज एवढं पत्र लिहिण्यासाठी मात्र तुझ्याच किनाऱ्यावर, तुझ्यावरून येणारा खारा वारा हुंगत पडलेय. तुझ्यात बुडून गेल्यावर न येणारा तुझ्या लाटांचा आवाज कानात भरून घेतेय. हल्ली तुला असं फक्त बाहेरून बघणं जमत नाही. तरंगणाऱ्या हलक्या निळ्या रंगातून तुझं गहिरं निळेपण सरपटत वर येताना दिसतं, लाटांच्या आवाजात तुझ्या खाली दबलेली अथांग शांतता उसळून येते, आणि वाळूवरच्या गोंडस शंख-शिंपल्यांमधून भास होतो तुझ्या काळ्या पोटात चिडीचूप वावरणाऱ्या त्या अजस्त्र हिडीस— बास !
तुझ्याशी बोलायचं असेल तर असं हरवून जाऊन चालणार नाही.
अगदी सुरुवातीपासूनच सुरुवात करुया ?
आपण स्वप्नात भेटायचो ना बरेचदा ? आधी दचकून उठायचे मी. पण मग एका रात्री…
मी एका प्रचंड दगडी किल्ल्यात बंदिस्त आहे. तू वेढून टाकलंयस जिथपर्यंत नजर जातेय, आणि त्याही पलीकडे ! वरून पाऊस कोसळतोय आणि तुला अजूनच चेव चढतोय. पण तू बंदिस्त माझ्यावर अचानक हल्ला चढवत नाहीस, तुला शक्य असूनही ! हळूहळू एकेका लाटेला पुढे करत माझ्यावरती अतिक्रमण करतोस. संपूर्णपणे ! इतकं की मला स्वप्नातून जागंही नाही होता येत.
हरकत नाही ! आता मी प्रतिकार करणंच सोडलंय. पण प्रश्न मात्र पडतात…
इतक्या अनादि काळापासून मला तुझ्याबद्दल इतकं काही कसं वाटतं ? आणि तुझ्याचबद्दल का वाटतं ? तुझ्या अनोळखीपणाचं आकर्षण ? तुझ्या विक्राळपणाची भीती ? तुझ्या अखंड गाजेमुळे येणारी अस्वस्थता ? हे आकर्षण, भीती, अस्वस्थता, तर बऱ्याच गोष्टींत भरून राहिलीये… अंतराळ, जंगल, न दिसणारी अतिसूक्ष्म जीवसृष्टी, न कळणारे अतिमानवी संकेत… मग तुझ्यात असं काय वेगळंय ? तूच का ? कशासाठी ?
माझ्याही फार आधीपासून तू इथे आहेस. ज्या जमिनीवर माझे पाय टेकले तिच्याहीपेक्षा पुरातन… असाच्या असा ! बदलला नाहीस कधीच… तुला फिकीर नाही कोणाचीच… तू फक्त आहेस. पण तुझा तो अनादी अंश माझ्यातही आहे. जन्माआधीपासूनच तू भिनलायस माझ्यात… ही तुझ्याप्रतीची माझी ओढ, त्या अंशामुळे ! आणि त्यामुळे तूही आता तुझा राहिला नाहीस… हे तुला सहन झालं नाही. तुला तुझं पुरातनत्व राखायचं होतं. म्हणून माझ्यातल्या तुझ्या अंशाला तुझ्यातच विलीन करून घेऊन, पुन्हा तसंच अलिप्त, ‘शाश्‍वत’ होण्याच्या तुझ्या हट्टापायी आपुलकीचं नातं जोडलं गेलं आपल्यात… हरलास तू कधीच!
कधी माहितीये ? माझ्या स्वप्नात येऊन मला पूर्णपणे काबीज करायचं ठरवलंस, त्याच क्षणी ! तुला वाटलं किल्ला पाण्याने पूर्ण भरला की तू जिंकलास, मी तुझी झाले, तुला तुझा अंश परत मिळाला. पण तू एक विसरलास. तो किल्ला माझा होता. मी निर्माण केलेला. या तटबंदीत शिरलास आणि माझा झालास. किल्ल्यात मी नाही, तू बंदिस्त झालास.
मी आता किनार्‍यावरच राहीन.
माझ्याबरोबर तुझी शाश्वती संपली.
आता तितकं पुरातन राहणं जमणार नाही तुला.
प्रतिकार करणं सोडून दे.

तुझीच,
मी.

Saee Limaye

Saee Limaye is a Writer, Actor and Poet from Sir Parshurambhau College Pune. She has been part of ‘KavyaWachan’ in Wachanotsav episode 1.

The post पत्र – 1 appeared first on Clubture.